เพื่อนรัก...

posted on 10 Oct 2009 06:38 by evezaaa in WRITING

สวัสดี เช้าวันที่ 10 ตุลาคม 2552.....ขณะนี้ที่พิมพ์อยู่เป็นเวลา 05.10 น แต่ไม่รู้ว่าจะได้กด publish ตอนกี่โมงนะ
เอ่ยเรื่องนี้เป็นเรื่องแรก สำหรับพี่ชายที่รักของอีฟ ...วันนี้คงจะเป็นวันครอบรอบ 28 ปีของพี่อี๊ด ถ้าเธอยังอยู่บนโลกนี้
แต่ถึงพี่อี๊ดไม่ได้อยู่บนโลกนี้แล้ว...อีฟก็ขอระลึกถึงพี่เค้าด้วยคน หวังว่าตอนนี้ พี่เค้าจะได้อยู่ในภพภูมิที่ดี หรือเกิดในที่ไหนสักที่
ซึ่งอีฟก็เชื่อเหมือนพี่ว่า หากตอนนี้พี่อี๊ดได้ไปเกิดในอีกภพแล้ว เธอต้องได้อยู่ในภพที่ดีแน่ๆ...อีฟก็หวังว่าพี่อี๊ดเธอจะกำลังมีความสุข
ตอนนี้เธอคงเฝ้าดูพี่เอสอยู่ที่ไหนสักแห่งแน่ๆเลย เนอะ..สุขสันต์วันคล้ายวันเกิดให้พี่อี๊ดนะคะ

----------------------------------------------------------------------------------------------------------

สำหรับเอนทรีนี้...ตามชื่อเลยค่ะ "เพื่อนรัก"

ไม่อยากร่ำไร ...เข้าเรื่องเลยละกัน...อีฟเป็นคนมีเพื่อนเยอะ คงเพราะความบ้าๆบอๆ เฮฮา อะไรไปและเข้ากับคนง่าย
เลยทำให้อีฟมีเพื่อนเยอะ แทบทุกที่ที่ไปหรืออยู่...แต่เพื่อน..ที่เป็นเพื่อนรัก ที่อีฟรักมากคนหนึ่ง หลายคนคงรู้จักเค้าแล้ว
และอีกหลายคนอาจยังไม่รู้...เพื่อนรักของอีฟคนนี้ คือ "โจ้" ...ใครวะ?? ใคร คือ โจ้
โจ้ ก็คือ คุณเพื่อน เจได เจดี ใจดี อะไรยังไงที่ทุกคนรู้จักแหละค่ะ เพื่อนป่วงๆ คู่หูบ้าๆของอีฟอีกคน
ครั้งนี้ ต้องเอ่ยชื่อเล่นจริงๆของเค้า เพราะอีฟอยากพูดถึงทุกอย่างที่เป็นเค้า ... โจ้
โจ้ เป็นเพื่อนที่อีฟได้เจอตอนเรียนมหาวิทยาลัย ในคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ ผังเมือง และนฤมิตศิลป์
อีฟพบกับโจ้ ตอนที่อีฟเข้าเรียนสาขานฤมิตศิลป์...ในขณะนั้น เรายังไม่ได้เป็นเพื่อนสนิทกัน..แต่ก็เป็นเพื่อน
ที่อยู่ในกลุ่มก้อนใหญ่ๆกลุ่มเดียวกัน จนกระทั่ง ขึ้นปี 3 พวกราเต้องเรียนแยกเอก มีกราฟิก แฟชั่น และคราฟท์
แน่นอนอีฟเลือกกราฟิก โจ้ก็ด้วย ...โจ้เป็นคนทำงานละเอียดดี งานเค้าจะคะแนนดีตลอดเลย ต่างกับอีฟ
ขึ้นๆลงๆ ดีแบบกระฉูดบ้าง ปานกลางบ้าง แย่บ้าง ตามอรามณ์ของ อาร์ตตตตตตตตต ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆ

นั่นแหละ เมื่อเราต้องแยกเรียนตามเอกที่เลือก อีฟกับโจ้จึงมาเจอกันอีกครั้งในแบบที่ได้คุยกันมากขึ้น
นานวันเข้า เราเริ่มสนิทกัน สนิท และสนิทมากถึงมากที่สุด....มากแค่ไหนน่ะรึ อีฟรู้ใจโจ้ ว่าโจ้ชอบกินอะไร
ชอบดูหนังสไตล์ไหน ชอบคนแบบไหน สมองมันทำงานช้าเท่าไร 0.13598764529 วิ
(พอดีติดโรคละเอียดมาจากป้าฟรีด้ามาอีกคนละ กร๊ากกกก)
คือ ก็รู้ใจมันอ่ะแหละ(ใช้คำว่ามัน เพราะเราสนิทกัน ไม่ใช่การจิกเรียก แต่เพราะรัก) ...
...ส่วนโจ้เอง ก็เป็นเพื่อนที่รู้ใจอีฟแบบ โคตรๆ ไม่รู้จะบรรยายยังไง อีฟไม่ต้องพูดอะไรออกไปมันก็รู้ว่าอีฟคิดอะไร
รู้สึกยังไง แค่มองหน้า มองตาอีฟก็รู้ละ รึขนาดแค่ มองดูบล็อก คำพูด วิธีการเขียนบล็อก โจ้มันก็ดูออกว่าอีฟคิดอะไร
โดยไม่ต้องเห็นหน้าอีฟก็ได้ ....โจ้เป็นเพื่อนที่รู้ใจอีฟมากกกกก มากๆๆๆๆๆจริงๆ นอกเหนือจากความสนิทสนมและรู้ใจ
เราทั้งสองคน ยังมีคำว่าน้ำใจ และให้อภัย ทุกอย่างมีให้กันแบบไม่มีข้อแม้อะไร ....
ช่วงหนึ่งอีฟเคยช็อตอย่างแรง แบบว่าไม่มีเงินจำไม่ได้เหมือนกันว่าไปทำอะไรมา แต่รู้แค่ว่าตอนนั้นไม่มีจริงๆ
อีฟ ใช้เงินกับโจ้ ทั้งค่ากินข้าวก็จ่าย 2 คน ค่ากิจกรรมในห้องเวลาจ่ายก็จ่าย 2 คน ค่าซื้อของทำงาน ทุกอย่างทั้งส่วนตัว ส่วนรวม ใช้ด้วยหมดเลย
อีฟเคยใช่เงินกับโจ้ เป็นเวลาเกือบครึ่งเดือนเลยทีเดียว เหมือนคนที่เค้าเป็นแฟนกันแล้วใช้เงินด้วยกันน่ะ ฮ่าๆๆ
บางทีเราก็พูดกันขำๆว่า ใช้เงินยังกะผัว-เมีย กร๊ากกกกก อ๊ะ มีที่ไหนล่ะ เพื่อนที่บ้าบอยอมจ่ายให้ทุกบาททุกสตางค์ขนาดนี้
เป็นคนอื่นคงตัวใครตัวมัน ไม่งั้นก็ มึงอย่าลืมใช้หนี้กรูล่ะ แต่สำหรับโจ้ไม่ใช่แบบนั้น เพราะโจ้จ่ายให้โดยไม่คิดอะไร
ไม่คิดว่าติดหนี้ และจะทวงคืนแต่อย่างใด หลายครั้ง โจ้รู้ว่าอีฟชอบอะไร รึอยากได้อะไร...ไม่จำเป็นต้องขอ...
มันซื้อมาให้เลย ฮ่าๆๆๆๆ น่ารักกว่านี้มีอีกมั้ย ใครมาขอเซ้งต่อก็ไม่ขายเฟร้ยยย


ของขวัญวันเกิดที่เหม่งเคยให้มา ปีแรกให้รถกระป๋อง เพราะตอนนั้นอีฟกำลังบ้าเห่อรถกระป๋อง
ส่วนอีกอัน ของปีนี้แหละ เป็นการ์ดอวยพรทำมือ น่ารักๆดี อิอิ ชอบทุกอันนะเหม่ง ขอบใจย่ะ

 


ในทางกลับกัน อีฟก็เป็นเพื่อนที่รู้ใจโจ้มากๆเช่นกัน รู้ว่ามันกินเผ็ดไม่ได้ รู้ว่าชอบดูแลสุขภาพ รู้ว่ากินเก่ง ชอบกนสลัดผัก
รู้ว่าชอบอาบน้ำนานนนนนนนนน(ถ้าใครนัดมันต้องเผื่อเวลาให้มันเอ้อระเหยเต้นจินตลีลาทำอารมณ์ก่อนอาบน้ำ
+เวลาในการขัดสีฉวีวรรณอีก รวมเวลา คือ 2 ชั่วโมงเป็นปกติ หึๆๆๆ ถ้าไม่บอกล่วงหน้า
ก็...ไปนั่งจีบหนุ่มๆรอจนสร้างครอบครัวได้เลยค่ะคู๊ณณณณ ฮ่าๆๆๆ)
อ่ะ อีฟรู้ว่าโจ้ ชอบนอนมากกกกกกกกกกก เคยหลับแบบข้ามวันข้ามคืนมาแล้วด้วย หึๆ สามารถมั้ยล่ะ 3 วัน 2 คืน
ไม่รวมวัตต์ค่าอาหารเช้านะยะ เอ้ย ไม่ช่ายยย ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
อื้ม..สำคัญที่สุดคือโจ้เป็นไมเกรน บางครั้งเคยเป็นหนักมาก แต่อีฟไม่รู้เรื่องเพราะโจ้มันก็แทบลุกไม่ได้ ไม่มีใครรู้
ส่งข่าวใครก็ไม่ได้ นี่แหละที่ห่วงที่สุดตอนเรียน เพราะอีฟกะโจ้ อยู่หอคนเดียวไม่มีรูมเมท...
ครั้งสุดท้าย ตอนนั้นก็ติดต่อโจ้ไม่ได้ประมาณ เกือบๆ 3 วัน โทรหาไม่มีคนรับ เลยให้เพื่อนโทรดู ไม่ได้รับเช่นกัน
ให้เพื่อนที่หอเดียวกันไปเคาะห้อก็เงียบ...เอ่ มันหายไปไหน รึจะป่วยอีกป่าวว้า อีฟเลยต้องออกศึกเอง
ไปหามันที่หอ ถามพี่หอว่าเห็นไปข้างนอกมั้ย ถามร้านข้าวประจำของเราว่าได้มากินข้างมั้ย คำตอบคือก็เห็นก็มา
แต่เมื่อวันก่อนๆนะ ไม่เห็นหลายวันละ เอาแล้วไง อีฟเลยขึ้นไปเคาะเอง ก็เงียบเช่นกัน คราวนี้เลยขอให้พี่หอพา
ไปเปิดห้อง โหยยยยยยย
มันป่วยจริงๆคับพี่น้องชาวบล็อก ประตูคล้องโซ่อยู่ มองเห็นแต่เท้ามัน อีฟเลยต้องตะโกนเรียกดังๆ กว่าจะรู้สึกตัว
คลานมาเปิดประตูได้ ฮ่วยยยยยยยยยยยยยย -*-
ตอนนี้อีฟเลยเอาเบอร์พ่อแม่ของโจ้มาเมมไว้ในเครื่องด้วยค่ะ เผื่อมีอะไรจะได้โทรบอก...
จะว่าไป อีกเรื่องความมีน้ำใจ...มีบางครั้งเช่นกัน ที่โจ้เองก็เกิดอาการช็อต ทรัพย์จางไปชั่วขณะ เหมือนเคย
โจ้ก็ใช้เงินกับเมีย(อีฟ)เช่นกัน...เรากินข้าวก็จ่าย 2 คน ค่ารถ 2 คน ซื้อขนมกิน 2 คน ค่ากิจกรรมและทำงานจ่ายรวมกัน 2 คน
เราสนิทกันมากขนาดนี้แหละค่ะ เวลาใครไม่มี อีกคนก็จะจ่ายให้ ดูแลกันไป...เราสนิทกันถึงขนาดที่ว่านอนห้องเดียวกันได้
...ครั้งหนึ่ง ตอนเปิดเทอมขึ้นปี 4 โจ้...งามไส้ ชะล่าใจไม่จองหอเอาไว้ ปรากฏว่า กลายเป็นสัมพะเวสี
ไม่มีที่ซุกหัวนอน ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆ สุดท้าย ภาระก็ตกอยู่ที่อีฟ โจ้อยู่กับอีฟเป็นเวลาเดือนกว่าๆ โอ้โหววว งามไส้เนอะ
ไม่มีงะ ความเกรงจายยยย ฮ่าๆๆๆๆๆ ไม่หรอก ไม่เคยรำคาญรึลำบากใจ เต็มใจเสมอสำหรับเพื่อนคนนี้จ่ะ
นี่แหละ ความรัก ความผูกพัน ความสนิทสนมของเรา ...อีฟประทับใจโจ้มาก โจ้เป็นเพื่อนที่ดีมากจริงๆ

โจ้ ดูเป็นคนเรียบร้อย หนังหน้าดูเป็นเด็กเรียนในสายตาคนอื่น รวมถึงอีฟด้วย ...แต่พอโจ้มาสนิทกะอีฟ
ทุกคนต่างพูดว่า โจ้เปลี๊ยนไป๋ (เหมือนโดนจิกชอบกล) ...โจ้ดูเรียบร้อยกว่าอีฟมาก ใครเห็นหนังหน้ามัน
ก็ไม่คิดว่ามันเรียนออกแบบหรอกนะ น่าจะเรียนเภสัชซะมากกว่าอ่ะ ฮ่าๆๆๆ
ส่วนอีฟ คนละขั้วเลย ติสท์แตกสุดๆ เฮฮา บ้าบอ กล้าแสดงออก พูดมากซ้าาา ฮ่าๆๆๆ และเป็นสาวที่มั่นใจเกินร้อยค่ะ
เพื่อนทุกคน ต่างเรียกอีฟว่า สาวมั่น และยกตำแหน่ง "สาวมั่นแห่งปี" อย่างเป็นเอกฉันท์ กร๊ากกกกกกก
อ๊ะ แน่นอนนนนนน ....ด้วยความที่เราสนิทกันมากนี่แหละค่ะ เวลาเพื่อนเห็นแค่คนใดคนหนึ่งไปคนเดียว อีกคนที่หายไป
ก็จะถูกถามหาทันที ฮ่าๆๆ แน่นอนสิ ตัวติดกันขนาดนั้นเนอะ...ในเวลาเพียงแค่ 2 ปีที่เราสนิทกัน เราดูเป็นคู่หูดูโอ
ที่รสนิทกัน และรู้ใจกันมากที่สุด และฮาโพดๆแล้ว จนเพื่อนๆในห้อง เรียกเราว่า คู่ซี้พันธุ์ฮา เอิ๊กๆๆๆ
ทุกครั้งที่หาคนทำหน้าที่พิธีกร อีฟกับโจ้ จะเป็นหนึ่งในคู่ที่ถูกเสนอชื่อเข้าชิงเสมอ เหตุผลมีอย่างเดียว
คือ มันสองคน ปาก ดี กร๊ากกกกกกก

อีฟกับโจ้ ไปอยู่ที่ส่วนไหนของโลก ตรงนั้นต้องมีฮาจ่ะ หลายครั้งก็ปะทะคารม ลับฝีปากกัน จนเพื่อนต้องบอกว่า
มึงไปต่อยกันเลยมั้ย ฮ่าๆๆๆ แต่อันที่จริงก็ไม่มีอะไร ก็จิกกัดกัน สนุกดี เพราะโจ้มันน่าจิกค่ะ กร๊ากกกก

โจ้นั้นต้องยกตำแหน่ง ช้า ให้กับเค้าค่ะ ชื่อจริงของเค้าชื่อว่า อ๊ะอ๊ะอง ซึ่งพวกเรานิยามความหมายชื่อเค้าว่า
อ๊ะอ๊ะอง แปลว่า ช้าาาาาาาาาาา ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆ ตำแหน่งช้าตัวพ่อ ตื่นสายตัวพ่อ และ นอนมาราธอนตัวพ่ออออ ฮ่าๆๆๆๆๆ
อ๊ะ....และๆๆๆๆสมองปลาทองได้โล่ ฮ่าๆๆๆๆๆๆ

โจ้...เป็นเพื่อนที่ดี เป็นเพื่อนที่รักและผูกพันกันมากกับอีฟ เราเคยมีเรื่องไม่เข้าใจกันอยู่ครั้งนึง มันไม่ดีต่อสุขภาพจิตเอาซะเลย
แต่โจ้ทิฐิสูงมาก ทั้งที่ตัวเองเป็นคนผิด เสือกไม่ง้อ ฮ่าๆๆๆๆ(นี่เป็นความลับ ถูกเปิดเผยเป็นครั้งแรก และโจ้จะได้รู้วันนี้แหละ)
แต่อีฟ...ไม่มีความสุข ที่เราต้องหมางใจกัน อีฟลดทิฐิได้สำหรับเพื่อนที่ดีคนนี้ คุยกะมันให้เข้าใจ เอาให้เคลียร์
และก็จบลงด้วยดี กลับมาเฮฮาปาร์ตี้เหมือนเดิม

ความสนิทสนมแบบอีฟกับโจ้ คือไม่จำเป็นต้องติดต่อกันตลอดเวลา ไม่ต้องเจอกันทุกวันก็ได้ ไม่ได้โทรหาเลยก็มี
เพราะมีช่วงบางช่วงที่ต่างคนต่างมีธุระ มีภาระต้องทำ เราต่างคนต่างหายไปเกือบๆหนึ่งสัปดาห์ ไม่ได้โทรหากันเลย
แต่เรารู้ดีว่า อีกคนนึงยังคิดถึงกันอยู่ เพราะเรามีใจที่สื่อถึงกัน พอกลับมาก็ไม่ได้มีอะไรเปลี่ยนไป เพราะเราเป็นเพื่อนรักที่เข้าใจกัน

ความสนิทสนมและผูกพันของเรา มันมีมาก จนสามารถเจ็บปวดไปด้วยกันได้ มีความสุขด้วยกันได้ ร้องไห้ไปด้วยกันได้
ใจของอีฟกับโจ้ มีคลื่นที่ตรงกัน ใจเราสามารถสื่อถึงกันได้...ในช่วงนี้ เวลานี้ หลายคนคงพอจะรู้ ว่าอีฟมีเรื่องเศร้ามากมาย
โจ้ เป็นเพื่อนที่รู้ความรู้สึกของอีฟได้เป็นคนแรก โจ้อ่านใจอีฟได้ และโจ้รู้สึกเจ็บปวดและเศร้าไปกับอีฟ
....เพื่อนแบบนี้ จะหาที่ไหนได้อีก เพื่อนที่มาเจ็บปวดกับความทุกข์ที่ไม่ใช่ของตัวเอง ...โจ้นี่ไง โจ้นี่แหละ
อีฟเกลียดใคร โจ้เกลียดด้วย ใครทำอีฟเจ็บ โจ้จะไม่รักคนๆนั้น โจ้เกลียดใคร อีฟเกลียดด้วย โจ้รักใคร อีฟรักด้วย ใครทำโจ้เจ็บ อีฟจะเกลีดยคนๆนั้น

โจ้ เป็น กัลยาณมิตร ของอีฟ เป็นเพื่อนแท้ เป็นเพื่อนตาย

เราร่วมทุกข์ ร่วมสุขด้วยกันมามาก แค่ 2 ปี ยังมากกว่าเพื่อนบางคนที่รู้จักกันนานแล้วซะอีก
โจ้ป่วย อีฟเป็นทุกข์ อีฟร้องไห้ โจ้ก็ทุกข์ เรา...แบ่งปันความสุข ความทุกข์ด้วยกันมาตลอด
เรื่องร้ายแรงที่แสนจะรุนแรงและเจ็บปวด โจ้ต้องมารับรู้และเจ็บปวดไปด้วย อยากกอดกันร้องไห้ แต่ร้องไม่ออก
ขอบคุณ ที่ฟ้าส่งโจ้มาเป็นเพื่อน เรามีบุญต่อกันใช่มั้ยแก ถึงได้มาเจอกันและรักกันขนาดนี้

นี่แหละ คือความในใจ ที่ไม่เคยพูดออกมาเป็นตัวอักษร  ...อีฟ เขียนเรื่องคนอื่นมาซะนาน
แล้วทำไม ถึง ไม่ได้เขียนเรื่องเพื่อนที่แสนดีคนนี้ซะที ....วันนี้อีฟเขียนแล้ว มอบให้โจ้ เพื่อนรักของอีฟ

เพราะความเจ็บปวดของอีฟ ความเศร้าของอีฟ โจ้ต้องเจ็บปวดไปด้วย โจ้เศร้าไปด้วย โจ้เป็นทุกข์
โจ้เป็นห่วงและสงสารอีฟมาก...แต่ทำอะไรไม่ได้เลย นอกจากคอยอยู่เคียงข้างและปลอบใจ
และยังเป็นทุกข์ไปกับอีฟ ...

แกรู้มั้ยว่า ชั้นก็รักแกไม่แพ้กัน ...ชั้นขาดแกไม่ได้หรอกเหม่ง ชั้นยอมขาดเค้า ดีกว่าต้องขาดแกว่ะ
แกก็รู้นี่ ว่าชั้นเลือกเพื่อนมากกว่าจะเลือกแฟนซะอีก ตอนอดีตแฟนมาหาชั้น ชั้นยังห่วงแกเลยว่าใครจะพาแกไปไหนมาไหนมั่ง
ชั้นไม่ใช่ประเภทมีแฟนแล้วลืมเพื่อนหนิ  จริงป่ะล่ะ...
คนเรา มันจะเห็นสันดาน และความรักที่มีต่อกัน ก็ตอนมีความทุกข์นี่แหละ และแก ก็เป็นคนนึงที่ไม่เคยทิ้งชั้นไปไหน

ขอบใจนะ....

เอนทรีนี้ยาว แต่ไม่สน แค่แกคนเดียวอ่านจนจบก็พอละ

ผู้ชายอีกคนของชีวิตอีฟ คือ โจ้นี่แหละ

ปล.คบกับโจ้ มีข้อเสียอยู่ 1 อย่างหลักๆเลย ก็คือ... คนอื่นคิดว่ามันเป็นแฟนกัน -*-
และเรทติ้งตกฮวบบบบบบบบบ ไม่มีใครมาจีบเลย ...เคยเจอครั้งนึงเต็มๆ หนุ่มๆกำลังมองเรา 4-5 คน
อีโจ้กำลังเพ่งหมวกที่เพิงซื้อมาซึ่งอยู่บนหัวอีฟ และเกิดอาการคัน อยากจัดให้เข้าที่ จึงเือื้อมมือมาจัดหมวกให้
ทันใดนั้น เรทติ้งที่พุ่งขึ้นฟ้า ดิ่งลงฮวบบบบบ ทันที เหม่งนะเหม่ง ทำกันได้ -*-

 

ปล.ถึงคนที่มาเม้นนะคะ ถ้าขี้เกียจอ่านแล้วบังอาจเม้นขอให้ขึ้นคานและบ้านบึ้ม เอนทรีนี้ขอความจริงใจล้วนๆ
ไม่งั้นชั้นจะเกลียดคุณค่ะ ขี้เกียจอ่าน กรุณาอย่าทิ้งหลักฐานแบบนี้ >>> .....
ขี้เกียจอ่าน ไม่ต้องเม้นนะยะ สวยขอร้องงงงงงงงงงงงงงงงงงงง

Comment

Comment:

Tweet

ไม่ได้แวะมานานเหลือเกิน
แต่พอเข้ามาก็ถึงกับน้ำตาใหล
ไม่ใช่อะไร
เฮดอะ แวนโก๊ะ
เดย์ชอบแวนโก๊ะมากกกกก
เห็นแล้วถึงกับอึ้งกับเฮดชั่วขนะ
55

เออ ระวังนะ
เพื่อนสนิทหนะsad smile

#88 By freer on 2009-10-14 04:55

กุญแจอะembarrassed
จะเอาไปเขวี้ยงทิ้ง sad smile

#87 By topzza on 2009-10-14 01:45

ซาบซึ้งใจจังเลย อ่ะ

อ่านแล้วคิดถึงเพื่อนตัวเองจังเลย

big smile

#86 By บินสูง on 2009-10-13 15:00

^
^
^

แหม่..มันก็นิดนึงหน่าาาาาาา
ต้องปร