Family

เรื่องของเวลา...

posted on 31 Aug 2009 08:30 by evezaaa in Family

 

สวัสดีมิตรรักแฟนบล็อก(ถ้ามี)ทุกท่าน
เอนทรีที่แล้วเป็นอย่างไรบ้างค๊าาาา สนุกสนานกันไป ๕๕๕๕
แหม่....มันก็แค่ความอยากส่วนตัวของ จขบ ล่ะน๊า...แต่ที่อยากที่สุด คืออยากให้คนอ่านได้หัวเราะเนี่ยแหละ
แค่นี้ จขบ ก็มีความสุขเช่นกัน...ฮิ้วววววววววววววววววววว เอ้ย!!พูดจริงจริ๊งงงงงง

ขอบคุณทุกคนที่ชอบการ์ตูนบ้าๆบอๆของอีฟซ่าเน้อ แบบนี้แหละ ถึงจะมีแฮงอยากเขียนต่อไป หุๆๆๆ
แต่สำหรับเอนทรีนี้ ขอเบรกอารมณ์ นี้สสสสนึงเน่อ จะได้ครบรสตามคอนเซ็ปต์ eVeZaa BitterSweet ไง
อิอิ มีทั้งหวาน ขม สุข ซึ้ง เศร้า คละเคล้ากันไปเนอะๆ...แต่ไอ่อารมณ์ซึ้งๆน่ะ ไม่อยากจะทำบ่อยหร้อกกกก
เดี๊ยวมันจะหลุดแนวตัวเองไป เหอๆๆๆ เอาแบบโผล่มาเป็นครั้งคราวพอเป็นกษัย ก็ว่ากันไป

อีกนัยหนึ่ง เผอิ๊ญญญญ เมื่อวานประตูหนีบนิ้วชี้ข้างขวา เจ็บชะมัดเลยพี่น้องค้าบบบบ
มันปวดๆอยู่ คงยังวาดรูปแบบบ้าพลังไม่ได้ เลยขอพักไปแป๊บนึงๆ อีกไม่กี่วันเดี๊่ยวก็ได้ฮากันคือเก่า หึๆๆๆ

อ่ะ..มาเข้าเรื่องกันดีกว่า....เห็นจั่วหัวไว้แล้วนี่เนอะ เรื่องของเวลา...แล้วยังๆไง

เห็นการ์ตูนข้างบนนั่นใช่ไหม..นั่นเป็นเรื่องที่เคยเกิดขึ้นจริงกับอีฟ..ในห้วงความฝันของค่ำคืนหนึ่ง
อ่า...ความฝันนี้เกิดขึ้นนานมากแล้ว ไม่แน่ใจว่าตอน ป.6 รึเปล่า แต่รู้แค่ว่า จำมันได้ติดตา และเหมือนจริงมาก
ในความฝันนั้น อีฟร้องไห้ฟูมฟาย ร้องจนไม่รู้จะร้องยังไงเพราะความเสียใจนั้นมันเจ็บไปถึงขั้วหัวใจจริงๆ
เห็นป๋ากับแม่ร้องไห้เสียใจ คร่ำครวญเรียกชื่อตัวเอง เห็นพี่สาว(ญาติที่สนิทที่สุด)ร้องไห้จนตาแดง...
เห็นทุกคนเสียใจ เสียน้ำตาให้กับเรา ...ความรู้สึก ณ ตอนนั้น เจ็บปวดและทรมานเหมือนใจจะขาดซะให้ได้
โชคยังดี...ที่มันยังเป็นเพียงความฝัน  แต่กระนั้น เมื่ออีฟลืมตาตื่นขึ้นมา อารมณ์เศร้าจากความฝัน มันยังไม่จางหายไป...........
ความตาย...ไม่ได้เป็นสิ่งที่อีฟกลัว แต่เหตุผลที่ทำให้อยากมีชีวิตอยู่ต่อ ก็เพราะห่วงคนที่รัก ไม่รู้ว่าเค้าจะเสียใจเพียงใด
กลัวคนที่รักจะโศกเศร้า กลัวป๋ากับแม่จะไม่มีกำลังใจ กลัวท่านจะไม่มีคนช่วยดูแลน้อง  มันห่วง........มากมาย
แต่กับความตาย .......ไม่เคยกลัวที่จะต้องเจอ
....ความฝันครั้งนั้นทำให้อีฟรู้ว่า การมีชีวิตอยู่นั้นมันดีเพียงใด และอีกสิ่งที่ควรระลึกเอาไว้ก็คือ ถ้าหากนั่น...
เป็นเรื่องจริง อีฟคงไม่ได้มานั่งเขียนบล็อกในวันนี้ และแน่นอนอีฟต้องยังไม่อยากตาย เพราะยังมีห่วงอยู่อีกมาก
ยังมีอะไรหลายอย่างที่อยากทำ แต่ยังไม่ได้ทำ และที่สำคัญก็คือ ยังไม่มีโอกาสได้ดูแลป๋ากับแม่ให้เต็มที่ ให้ดีกว่าที่เป็นอยู่ตอนนี้
นั่นแปลว่า....ชีวิตคนเรานั้นแสนสั้น ฉะนั้น วันนี้ถ้าอยากทำอะไร ก็รีบๆทำก่อนที่จะไม่มีโอกาสได้ทำ แล้วจะมาคร่ำครวญทีหลังไม่ได้
เพราะกระแสแห่งกาลเวลานั้น...เมื่อมันผ่านเราไปแล้ว ก็ผ่านไปเลย ไม่มีวันย้อนกลับมาได้

ก็มันไม่ได้มี Time Machine นี่คะ จะได้ย้อนเวลากลับไปแก้ไขอะไรๆได้ แต่ถ้ามีจริงๆ คนก็คงจะไม่แคร์ซึ่งกันและกันอีกต่อไป
เพราะคิดแค่ว่า เดี๋ยวค่อยย้อนเวลาไปแก้ไขก็ได้ (มักง่ายนะนี่นะ)

อย่ากลัวไปเลย...ที่จะทำอะไรสักอย่าง อย่าเพิ่งนึกกลัวทั้งๆที่ยังไม่ได้ลองทำดู ....ไม่เห็นมีอะไรต้องกลัว
เกิดมาก็มีชีวิตเดียว อยากทำอะไรก็รีบๆทำ ทำให้มันสุดๆไปเลย
***ก่อนที่อะไรๆจะสายเกินไป อย่ามัวแต่กลัวสิ่งที่ยังไม่เกิด ลองดูซักตั้งจะเป็นไรไป............

อยากบอกรักใคร ก็รีบบอกๆไปซะ ไม่ต้องกลัวจะเสียใจกับคำตอบที่ได้มา แต่ควรจะกลัวไม่มีโอกาสได้บอก...ดีกว่าไหม

อีดิทเพิ่ม หลังจากอ่านคอมเม้นซับบาธ .....เลยทำให้นึกได้ว่า ที่ตัวเองกล้าบอกคนอื่นว่าอย่าไปกลัวสิ่งที่ยังไม่เกิด หรืออย่าไปกลัวทุกสิ่งอัน เพราะอีฟก็...เป็นอีกคนหนึ่ง ที่เคยผ่านความเป็นความตายมาแล้วเหมือนกัน
เกือบต้องตาย แต่ก็รอดมาได้....ดังนั้นเมื่อกลับมามีชีวิตอีก จึงทำให้รู้ว่า ไม่มีอะไรที่เราต้องกลัว....

บทความข้างล่างนี้ บางท่านอาจจะยังไม่เคยอ่าน และหลายๆท่านคงเคยได้อ่านมาแล้ว ผ่านตามาบ้าง จากเว็บ รึ forward mail
อีฟ...เอามาเขียนที่บล็อก เพื่อย้ำเตือน ให้ทุกๆคนพึงระลึกอยู่เสมอว่า เวลา นั้นมีค่ามากเพียงใด แม้เพียงเสี้ยววินาที..ก็มีค่า

คุณค่าของเวลา

ถ้าท่านอยากรู้ว่าเวลา 10 ปีมีค่าขนาดไหน ถามคู่แต่งงานที่เพิ่งหย่าร้างกัน
ถ้าท่านอยากรู้ว่าเวลา 4 ปีมีค่าขนาดไหน ถามนิสิตนักศึกษาที่เพิ่งรับปริญญาจากมหาวิทยาลัย
ถ้าท่านอยากรู้ว่าเวลา 1 ปีมีค่าขนาดไหน ถามนักเรียนที่สอบไล่ตก
ถ้าท่านอยากรู้ว่าเวลา 9 เดือนมีค่าขนาดไหน ถามแม่ที่เพิ่งคลอดลูก
ถ้าท่านอยากรู้ว่าเวลา 1 เดือนมีค่าขนาดไหน ถามมารดาที่คลอดบุตรยังไม่ครบกำหนด
ถ้าท่านอยากรู้ว่าเวลา 1 อาทิตย์มีค่าขนาดไหน ถามบรรณาธิการหนังสือพิมพ์รายสัปดาห์
ถ้าท่านอยากรู้ว่าเวลา 1 ชั่วโมงมีค่าขนาดไหน ถามคนรักที่รอพบกัน
ถ้าท่านอยากรู้ว่าเวลา 1 นาฑีมีค่าขนาดไหน ถามคนที่พลาดรถไฟ รถประจำทาง หรือเรือบิน
ถ้าท่านอยากรู้ว่าเวลา 1 วินาฑีมีค่าขนาดไหน ถามคนที่รอดตายจากอุบัติเหตุอย่างหวุดหวิด
ถ้าท่านอยากรู้ว่าเวลาเสี้ยวหนึ่งของวินาฑีมีค่าขนาดไหน ถามนักกีฬาโอลิมปิคที่ชนะเหรียญเงิน
ถ้าท่านอยากรู้ว่ามิตรภาพมีค่าขนาดไหน เสียเพื่อนสักคนหนึ่ง
เวลาไม่เคยรอใคร เมื่อมันผ่านไปแล้ว มันจะไม่กลับมาอีก จงใช้เวลาของท่านทุกขณะอย่างดีที่สุด
ท่านจะรู้คุณค่าของเวลาเมื่อท่านแบ่งปันกับคนที่พิเศษสุดในชีวิตของท่าน

ที่มา : เอามาจาก  http://www.narak.com/reallife/article/article05.shtml

*** หมายเหตุ : การ์ตูนรอบนี้ ดิบที่สุดเท่าที่เคยเอามาลงบล็อก เหมือนเดิม...ไม่เนี๊ยบ
                        ลายเส้นดินสอล้วนๆ....เพิ่งวาดเสร็จเมื่อเช้า+(ปวดนิ้ว)...หุๆๆๆ ดิบ และสด ใช่ม๊าาาา

ปล.รักและคิดถึงทุกคนม๊ากกกกกก
อีกวันสองวัน หายปวดนิ้วเมื่อไร เดี๋ยวได้ฮากันอีกกับการ์ตูนรั่วๆของอีฟ ฮาๆๆๆ
.....จะแวะไปเยี่ยมอยู่น๊าาาา แต่บางคน ก็หาบ้านไม่เจอ

"ใช้เวลาที่มีอยู่..ให้เป็นเวลาที่มีค่าในทุกชั่วขณะจิต"

สส.eVeZaa View my profile

Recommend


ShoutMix chat widget